وقتي بهار شب آمد

سال نو شد

نیم شب

صاحب خانه در خواب بود

شهر خاموش

نه دهلی

نه سرنا و نی ای

زمستان خمیازه آخر را کشید

ماهی قرمز،بی حوصله در تُنگِ تَنگ جستی زد

بهار از تیغه حیات سُرید

هیچکس منتظر ش نبود

هیچکس

بهار پشت در مانده بود